93/06/04

كارگاه جبر جا به جايي و هندسه جبري

كارگاه جبر جا به جايي و هندسه جبري در تاريخ 16 تا 19 شهريور ماه 1393 برگزار مي گردد. اطلاعات كامل را در آدرس ذيل دريافت كنيد:

كارگاه جبر جا به جايي و هندسه جبري

وجود چنین کارگاه‌هایی‌ برای دانشجویان می‌‌تواند خیلی‌ مفید باشد، زیرا ممکن است در چنین کارگاه‌هایی‌ ایده‌های جالبی‌ مطرح شود که بتواند به آینده علمی‌ آنان کمک کند، به ویژه که بر اساس شاخص‌های جهانی نوآوری در سال 2014 کشور ایران در موضوع نوآوری و خلاقیت در تمام حوزه‌ها از میان 143 کشور رتبه 120 را داراست!

ایران رتبه 120 دنیا در خلاقیت و نوآوری است (ایسنا).

نوشته شده توسط دکتر پيمان ناصح‌پور در 23:50 |  لینک ثابت   • 

93/05/20

کیوان پهلوان و کتاب دف و دایره او

بنده کیوان پهلوان را نمی‌‌شناختم. وقتی‌ که درسم در آلمان تمام شده بود و تازه به ایران برگشته بودم، یک روز دوست اهل موسیقی و روزنامه نگاری، هوشنگ سامانی، با من تماس گرفت و از من دعوت کرد تا به دیدارش روم. گفت کیوان پهلوان هم که از پژوهشگر‌های دایره و دف است اینجاست. بنده که آنجا رفتم هم با هوشنگ سامانی دیداری تازه کردم و هم با کیوان پهلوان آشنا شدم.

در همان جلسه کیوان و بنده فهمیدیم که در مورد نوازندگی دایره هم نظر هستیم به این معنی‌ که ما برعکس بسیاری، به ریزه کاری‌ها و تکنیک‌های پیچیده در نوازندگی دایره اعتقاد داریم در حالی‌ که منتقدان ما معتقدند که دایره را تنبک‌-گونه می‌‌نوازیم که البته در جواب این‌ها باید گفت تنبک‌ پیش از استاد حسین تهرانی‌ بیشتر نوازندگی قابلمه بود تا تنبک‌ و چه اشکالی‌ دارد که دایره هم مانند تنبک‌ پیشرفت کند.

البته پیش از بنده، استاد لطیف طهماسبی زاده که اتفاقا بنده شاگرد ایشان هم بوده ام، نوازندگی دایره را پیشرفت داده اند، ولی چون هنرمند صحنه‌ای نیستند کسی‌ اسم شان را نشنیده است.

به هر حال دوست عزیز، هوشنگ سامانی، یادداشتی در مورد کتاب کیوان پهلوان نوشته است که آنرا می‌‌توانید اینجا بخوانید: همه دف و دایره‌های ما

همچنین رو نمایی این کتاب در خانه هنرمندان در تاریخ ۲۹ مرداد ساعت ۶ انجام خواهد شد که علاقمندان می‌‌توانند در این نشست شرکت کنند.


برچسب‌ها: تنبك, دایره, دف, کتاب
نوشته شده توسط دکتر پيمان ناصح‌پور در 23:38 |  لینک ثابت   • 

93/05/20

برای استادی زحمتکش و بی‌ تکلف: استاد عبدالله انوار

بنده برای یادگیری ریاضی‌ در سنّ ۱۹ سالگی به خدمت استاد عبدالله انوار شرفیاب شدم و کار اینجانب با ایشان با مطالعه کتاب معروف "مدخل منطق صورت" نوشته دکتر غلامحسین مصاحب آغاز و با فراگیری فلسفه ی دشوار ویتگنشتاین ادامه یافت که این دوره شاگردی این استاد بزرگ، یازده سال طول کشید.

استاد همواره با دقتی‌ وصف ناپذیر و جز به جز و خط به خط کتابها را تدریس می فرمودند و تا موضوعی جا نمی‌افتاد، به خط بعدی نمی‌‌رفتند. در همین کلاس‌ها بود که بنده با بعد‌های دیگر دانش ایشان آشنا شدم و لذا از ایشان خواستم تا موسیقی قدیم ایران و همچنین منطق صورت قدیم را به بنده تدریس کنند. این چنین شد که این حقیر در نزد ایشان کتابهای درةالتاج و منهاج مبین را کار کردم. البته باید اضافه کنم که کلاس درس ما در پیاده روی‌های طولانی در کوچه پس کوچه‌های شمیران نیز ادامه می‌یافت.

بنده با بزرگانی چون سرکار خانم دکتر زهرا گویا (مادر آموزش ریاضی‌ ایران)، دکتر سیامک یاسمی (استاد جبر دانشگاه تهران)، استاد ناصر فرهنگ فر (استاد صاحب سبک تنبک‌)، استاد محمد رضا لطفی‌ (استاد تار و ردیفدان)، پروفسور وینفیرید برونس (استاد برجسته جبر در آلمان) و در نهایت پدرم نصرالله ناصح‌پور (استاد آواز و ردیفدان) کار کرده‌ام و از هر کدام در حد وسع خود چیزی آموخته ام، ولی باید بگویم از نظر تدریس جایگاه ایشان برای بنده منحصر به فرد است.

هر چند به دلیل سفر به دیار فرنگ برای ادامه تحصیل ریاضی‌ در آلمان، کلاس‌های ما قطع شد، حالا که به ایران بازگشته ام، هنوز هم به ایشان سر می‌‌زنم و خودم را کوچکترین شاگردشان می‌دانم.

یک بار که به خدمت ایشان رفته بودم، ایشان فرمودند: هرگاه به سنّ من رسیدی و اسیر نان و نام نشدی، می‌‌فهمم که مردی!


برچسب‌ها: عبدالله انوار
نوشته شده توسط دکتر پيمان ناصح‌پور در 1:22 |  لینک ثابت   • 

93/02/15

احترام به تخصص! آری یا نه؟

این هرج و مرجی که بر موسیقی حاکم شده، نتیجه خیلی‌ عوامل است که یکی‌ از آنها عدم احترام به تخصص است.

یعنی‌ کسی‌ که نوازنده تار و سه‌ تار است، در کنسرت‌ها و کارهایش آواز هم می‌خواند. حال اگر خوب بخواند باکی نیست، ولی معمولا بیشتر نوازنده‌ها هم بد صدا هستند، هم صدایشان می‌‌لرزد و هم تحریر ندارند و ...

حال پرسشی که مطرح می‌‌شود این است: چه اصراری به خواندن دارند؟!

یا مثلا استادی که سنتور را خیلی‌ خوب می‌‌نوازد، روی سنتور خود تنبک‌ خودش را میکس می‌کند! آن‌ هم تنبکی که نه "ریز" دارد و نه "تم" و "بک" و "پلنگ"‌هایش با صدای درست نواخته می‌‌شود.

یا کسی‌ که چهار تا ملودی را کنار هم قرار می‌‌دهد همه جا می‌‌گوید که من آهنگسازم!

در همین هرج و مرج بازار است که خواننده‌ای ادعای سازسازی دارد و دیگران را نجار می‌خواند.

یا تار‌نوازی جلسه سخنرانی‌ می‌گذارد و در مورد تاریخ ایران باستان صحبت می‌کند.

یکی‌ برود و به آن‌ دوست عزیز بگوید که نسخه شناسی‌ تخصص پیچیده‌ای است! (باور ندارید بروید از استاد عبدالله انوار بپرسید!)

و حکایت همچنان باقی‌ است!!!

نوشته شده توسط دکتر پيمان ناصح‌پور در 13:55 |  لینک ثابت   • 

93/02/12

پیمان ناصح‌پور: موسیقی ایران جریان‌سازش را از دست داده است!

پیمان ناصح‌پور: موسیقی ایران جریان‌سازش را از دست داده است!

جریان‌ساز موسیقی ایران درگذشته است! من که از کودکی با او بزرگ شده‌ام و افتخار همکاری با او را داشته‌ام، تنها می‌‌توانم بگویم که گفتن تسلیت بابت درگذشت استاد محمد رضا لطفی‌ کافی‌ نیست! بلکه باید سخت به حال موسیقی ایران گریست، زیرا که موسیقی ایران جریان‌سازش را از دست داده است. امید آنکه شاگردان و دوستان آن‌ استاد بزرگوار راهش را ادامه دهند.

زنده باد یاد و خاطره ی آن استاد گرامی‌!
برچسب‌ها: محمد رضا لطفی‌
نوشته شده توسط دکتر پيمان ناصح‌پور در 15:30 |  لینک ثابت   • 

93/01/22

استاد بزرگ جبر پروفسور فاکسبی درگذشت

استاد بزرگ جبر جابجایی‌، پروفسور هانس ب. فاکسبی، در تاریخ ۹ آوریل ۲۰۱۴ میلادی درگذشت. پروفسور فاکسبی چند شاگرد جبر تربیت کرد که یکی‌ از آنها استاد سیامک یاسمی بود، که بعد‌ها استاد جبر دانشگاه تهران شد.

بنده که در اواخر دوره ی لیسانس در دانشگاه شهید بهشتی‌ با استاد یاسمی درس جبر پیشرفته گرفته بودم، تصمیم گرفتم در مقاطع بالاتر جبر بخوانم و به همین دلیل در سال ۱۳۷۶ که وارد دانشگاه تهران شدم با استاد جبر جابجایی‌ خواندم. همچنین پایان نامه فوق لیسانس خود را زیر نظر استاد نوشتم و در سال ۱۳۷۸ کارشناس ارشد ریاضی‌ شدم.

سه‌ سال بعد، استاد یاسمی از من دعوت کرد تا در برگزاری کارگاه روشهای هومولوژیک در جبر جابجایی‌ کمک کنم و در همین کارگاه بود که چندین استاد بزرگ جبر از جمله پروفسور فاکسبی و پروفسور برونس را از نزدیک دیدم. همین آشنایی باعث شد تا سالها بعد به آلمان رفته و زیر نظر پروفسور برونس دکترای ریاضی‌ را در شاخه جبر جابجایی‌ بگیرم.

درگذشت این استاد بزرگ جبر را به خانواده ی ایشان، استاد سیامک یاسمی و جامعه ی جبر جابجایی‌ تسلیت می‌‌گویم. نام و یادشان گرامی‌ باد!


برچسب‌ها: جبر جابجایی‌, سیامک یاسمی, فاکسبی
نوشته شده توسط دکتر پيمان ناصح‌پور در 23:41 |  لینک ثابت   • 

93/01/19

بگویید این جمله در گوش باد...

همه یک به یک مهربانی کنید 

ز ایران زمین پاسداری کنید 

بگویید این جمله در گوش باد 

چو ایران نباشد تن من مباد.

نوشته شده توسط دکتر پيمان ناصح‌پور در 12:54 |  لینک ثابت   • 
مطالب قدیمی‌تر