در اين پايگاه ميتوانيد اطلاعاتي درباره ي اين هنرمند ارزشمند و موسيقي ايراني به ويژه تار و سه تار به دست آوريد.

نشاني پايگاه اينترنتي داريوش طلايي www.dariush-talai.com است.

در این برنامه "پویان ناصح پور" به مدت یک ساعت درباره ی موسیقی ایرانی به آلمانی سخنرانی کرده و سپس در این برنامه "پویان ناصح پور" نوازنده ی سنتور و "پرهام ناصح پور" نوازنده ی تار به ارایه ی هنر اصیل موسیقی ایرانی به صورت بداهه  خواهند پرداخت.

در آخر لازم به ذکر است که پویان و پرهام ناصح پور فرزندان "نصرالله ناصح پور" ردیف دان و مدرس صاحب نام موسیقی آوازی ایران می باشند.

موسیقی هندی دارای دو نظام اصلی است. یکی موسیقی شمال هند است و دیگری موسیقی جنوب هند. موسیقی شمال هند که به "هندوستانی سانگیت" معروف است همان نظامی است که به شدت تحت تاثیر فرهنگ موسیقی اصیل ایرانی است و از هر نظر می توان رد پای موسیقی ایران را در این نظام دید. موسیقی جنوب هند که به "کارناتیک سانگیت" مشهور است همان نظامی است که از این نظر دست نخورده تر و اصیل تر است.

در هندوستان علاقه ی وافری در داستان ها و افسانه های مربوط به موسیقی شمال هند وجود دارد که می خواهد هر چیزی را به خود "امیر خسرو دهلوی" نسبت دهد. مانند اختراع دو ساز "سه تار هندی" و طبلا و همچنین اختراع سبک های گوناگون موسیقایی هند مانند "ترانه" که نوعی سبک آوازی موسیقی شمال هند است. گرچه بسیاری از این نسبت ها اغراق آمیز به نظر می رسد ولی آنچه مسلم است نشان از اهمیت این شخصیت هندی در موسیقی شمال هند دارد.

و فقط به همین دلیل آنانی که درباره ی موسیقی ایران به ویژه موسیقی مناطق شرقی ایران پژوهش می کنند باید گوشه ی چشمی به فرهنگ موسیقایی چهار کشور افغانستان، تاجیکستان، پاکستان و هندوستان داشته باشند و در این میان باید توجه ویژه ای به "امیر خسرو دهلوی" داشت.

امیر خسرو دهلوی نه تنها شاعر بزرگی بوده است بلکه موسیقیدان برجسته ای بوده که در انتقال موسیقی ایران (به قول هندی ها موسیقی پارسی ها) نقش مهمی را ایفا کرده است. تا آنجاییکه من اطلاع دارم به زبان اردو در پاکستان کتاب های زیادی درباره زندگی موسیقایی امیر خسرو دهلوی نوشته شده است ولی چیزی به زبان فارسی ترجمه نشده است. امید آنکه از این نظر نیز در ایران به ایشان توجه شود.

**********

بندر عباس سيتي

دوستان گرامي سلام

من مدتي در خارج از ايران عزيز خواهم بود. امكانات تايپ فارسي ندارم و به سختي مي توانم بلاگم را به روز كنم. در ضمن مطلبم درباره صلح را بخوانيد:

نامه ی سرگشاده به همه ی صلح دوستان جهان

بنا بر پایگاه اینترنتی www.drumwave.net این دسته از طبل نوازان تصمیم دارند با اجرای طبل نوازی در کنار یکدیگر به تاریخ ۲۹ مارس از ساعت ۷ تا ۸ شب به ایجاد همبستگی میان انسانها کمک کرده و به آفرینش انرژی خوب و مثبت بپردازند.

همچنین این دسته از طبل نوازان از همگی طبل نوازان دنیا دعوت کرده اند تا به این حرکت موسیقایی پیوسته و در تاریخ ۲۹ مارس از ساعت ۷ تا ۸ شب به وقت محلی در هر نقطه از دنیا در کنار هم باشند تا از این طریق به مدت ۲۴ ساعت به پراکندن انرژی مثبت و خوب کمک کنند.

به نظرم چنین حرکت هایی را (که توسط گروه و دسته های گوناگون طبل نوازی در دنیا آغاز شده و پس از آغاز جنگ آمریکا و دوستانش بر علیه کشور هایی همچون عراق و افغانستان شدت یافته است) می توان نوعی حرکت های مروج صلح و مخالف جنگ های خانمانسوز تعبیر کرد. امید آنکه هر چه زودتر صلح برقرار شود.

یکی از وبلاگنویسان استان بی نهایت عزیز هرمزگان با "غلام مارگیری" یکی از اساتید مشهور منطقه گفتگویی داشته است که خواندنش خالی از لطف نیست. من این مصاحبه ی منحصر به فرد را یک عیدی با ارزش از استان هرمزگان به خودم احتساب می کنم. نوروز بر شما پیروز باد:

گفتگو با غلام مارگیری

**********

سیاورشن می گوید: "سلام دوست و استاد عزیز! ...بسیار ممنونم از لطف و محبت شما ...کنکاش شما در موسیقی نواحی ایران برای من بسیار قابل تحسین است و نوشته های شما را همیشه دنبال می کنم ... من هم توجه شما به نوشته ام را بهترین عیدی امسالم می دانم ...و کمی هم درباره سمّاء (sammaa) بگویم.این ساز تفاوت های با دف دارد : پوست به کار رفته در آن ضخیم تر است و در نتیجه صدای آن از دف خشن تر و شاید بدوی تر است . ..با تشکر"

و جواب: از اطلاعات خوب شما سپاسگزارم. در کتاب موسیقی نواحی ایران نوشته ی محمدرضا درویشی نام "سماء" را دیده بودم ولی فکر می کردم که این طبل دایره ای شکل فقط در سیستان نواخته می شود ولی از گفتگوی شما متوجه شدم که این ساز منحصر به فرد در هرمزگان نیز نواخته می شود.