ابراهيم مولائي ياد آور شد ما از دو سال پيش با مجله بين المللي موسيقي ايرانيان در جامعه موسيقي ايران فعاليت رسانه اي خود را آغاز كرديم و حالا تصميم گرفته ايم كنار اخبار و مطالب روزانه كه بر روي مجله الكترونيكي موسيقي ايرانيان قرار مي گيرد به صورت ماهنمامه نيز در خدمت دوستان باشيم . همچنين از شماره اول تا شماره سوم مراحل آزمايشي انتشار اين ماهنامه را سپري خواهيم كرد و احتمال هرگونه تغيير در بخش ها و ظاهر گرافيكي وجود دارد. ماهنامه موسيقي ايرانيان به صورت رايگان از اول آبان 1388 از طريق مجله بين المللي موسيقي ايرانيان www.musicmagazine.ir منتشر مي شود.

پاسخ خانه موسيقي به اظهارات شهبازيان

پير نياكان: شرایط برای برگزاری جشن موسیقی مناسب نیست

----------

بازرس جديد خانه موسيقي انتخاب شد

درباره استاد نصرالله ناصح پور به مناسبت دوم آبان سالروز تولدش

یک موسیقیدان مسئول

استمرار جریان موسیقی آوازی در چند دهه اخیر مرهون تلاش های انگشت شمار معلمانی است که به دور از غوغای زمانه به تربیت شاگردان خویش مشغولند. تعدادشان زیاد نیست. شاید اشاره به پنج انگشت یک دست، کفایت کند. بیشتر از آن به زحمت می توان قطار کرد. حاتم عسگری فراهانی، محمدرضا شجریان، کریم صالح عظیمی، علی اصغر شاه زیدی و نصرالله ناصح پور. در این میان گر چه وجه خوانندگی شجریان بر معلمی اش چربیده ولی همگان معترف اند که او چه به عنوان معلم و چه به عنوان خواننده، تأثیر شگرفی بر آواز معاصر نهاده است. اما نقش آفرینی افرادی همچون ناصح پور حکایت دیگری دارد. او و معدود همکاران پرکارش، در یک آرامش مثال زدنی، تا کنون آمد و شد هزاران هنرآموز آواز به کلاس درس شان را به نظاره نشسته اند... ادامه مطلب

۱) وضیعت اینترنت در ایران خوب نیست گر چه نسبت به دوازده سال پیش، یعنی از زمانی كه این حقیر آنلاین شده ام، خیلی بهتر شده است. با توجه به جامعه جوان ایران و همچنین تعداد زیاد کاربران اینترنتی در ایران، باید وضیعت اینترنت خیلی بهتر از این باشد.

۲) وبسایت های مرتبط موسیقی به دلیل تفکر سنتی-قبیله ای برخی موسیقیدانان به هم وصل نیستند یعنی به همدیگر پیوند نمیدهند! احتمالا خود موسیقیدانان و حتی برخی وبمستر ها اطلاع ندارند كه تعویض لینک باعث مهمتر جلوه دادن وبسایت ها در نزد موتور های جستجو میشود و تعداد بینندگان وبسایت ها را افزایش میدهد. بدیهی است كه، به هر حال، ما وبسایت میسازیم كه مردم را از فعالیت های موسیقی خود با خبر و اطلاع رسانی کنیم.

۳) هر گونه فعالیت موسیقی تقریبا منحصر به تهران است. گر چه خود تهران شهر کوچکی نیست ولی عدم توجه به موسیقی در دیگر شهرها باعث شده است كه ما خبری از دیگر شهرها نداشته باشیم و اگر خبری هم باشد پوشش خبری لازم را نداریم.

در نتیجه، با توجه به این مشکلات، میتوان فهمید كه وجود وبسایتهای خوب و تخصصی *ما* مانند موسیقی ما، سینما ما، دانش ما و ... چه قدر خوب و غنیمت است!

 ----------

با اجازه خوانندگان محترم بلاگ پیمان و تنبکش، وبسایت جدید خبری اخبار موسیقی ایران را همین جا معرفی میکنم:

www.iranmusicnews.net

به روز رسانی نخست:

انعكاس عمده‌ی اخبار موسيقي بدون جهت‌گيري

ابوالحسن مختاباد: يك ويژگي سايت موسيقي ما كه گاه مي‌تواند به نقطه آسيب اين سايت بدل شود، نظرات خوانندگان است كه به دليل‌آنكه هر فردي مي‌تواند با نام‌هاي گوناگون ديدگاه‌هاي خود را مطرح سازد، لذا از منظر صحت و دقت اظهار نظرات بايد محل تامل باشد. نگارنده پيشنهاد مي‌دهد دست‌اندركاران سايت براي بخش نظرات يك مرامنامه‌اي بنويسند و در پيشاني همان بخش قرار دهند كه به نوعي در آن نظرگذاران را به پرهيز از توهين و دادن نسبت‌هاي ناروا به نويسنده يا گوينده خبر توجه دهند.

چون متاسفانه برخي با نام‌هاي مستعار نظراتي را قرار مي‌دهند بدون آنكه مسئوليت ديدگاه‌هاي خود را هم بر عهده بگيرند. البته نگارنده مخالف آزادي بيان نيست، اما معتقد است آزادي بيان تا جايي است كه به قول فلاسفه معروف غرب، به ديگران آسيب وارد نسازد، و ضمن اينكه اخبار و رسانه‌ها براي اين بروز و ظهور پيدا كرده‌اند كه منابع دقيق شناسايي شده و هر فردي بتواند مسئوليت خبر وسخني را كه بر زبان مي‌آورد و يا مي‌نويسد بر عهده بگيرد و از‌ آن دفاع كند.

از اين منظر اگر چه نظرات خوانندگان گاه‌ مي‌تواند اطلاعاتي در اختيار دست‌اندركاران سايت قرار دهد براي پي‌گيري برخي موضوعات و حتي خود به خبر تازه‌اي تبديل شود، اما بايد نقطه آسيب‌‌هاي‌آن را هم شناسايي كرد و به دنبال حل آن‌ها رفت.

فرزین دارابی فر (نوازنده تار و سه تار) و پیمان ناصح پور (نوازنده تنبک) جهت حمایت از کودکان سرطانی ایران و گرامیداشت یاد و خاطره دو استاد بزرگ موسیقی ایران، پرویز مشکاتیان و ناصر فرهنگ فر، کنسرتی را در دستگاه ماهور و آواز دشتی اجرا خواهند کرد. این کنسرت كه در شهر رمشاید آلمان به تاریخ ۷ نوامبر برگزار می شود به همت انجمن دوستی ایران و آلمان شهر رمشاید ترتیب داده شده است.  

گفتنی است در این برنامه علاوه بر هنرمند های دیگری همچون ناومی یشیمورا (نوازنده ی ژاپنی پیانو)، شاگردان فرزین دارابی فر نیز حضور دارند. 

شایان ذکر است كه سال گذشته گیتی خسروی (استاد موسیقی اپرا) به همراهی ناومی یشیمورا (پیانو)، پیمان ناصح پور (تنبک، دایره) و چند هنرمند دیگر آلمانی کنسرتی را جهت گرامیداشت ثمین باغچه بان و اولین باغچه بان در رمشاید برگزار کردند كه بازتاب خوبی در رسانه ها داشت. این کنسرت نیز به همت انجمن دوستی ایران و آلمان شهر رمشاید ترتیب داده شده بود.

به مناسبت تولد ایشان در ۲ آبان

نام نصرالله ناصح پور برای هر اهل آوازی آشناست. تربیت چهار هزار شاگرد در طول چهل سال تدریس مداوم آواز از او چهره ای منحصر به فرد ساخته است. منش فردی و اجتماعی اش نیز چنین می طلبد که به دور از قیل و قال زمانه مشغول فرهنگ سازی شود و به همین دلیل کلاس درس را به هر فعالیت دیگر در حوزه موسیقی ترجیح می دهد. 

برگرفته از مصاحبه هوشنگ سامانی (روزنامه نگار و آهنگساز)

مختصری در مورد نصرالله ناصح پور

نصرالله ناصح پور، از استادان ردیف‌های آواز ایرانی است.

ناصح پور، سالهاست که شاگردان بسیاری را تحت تعلیم شیوه و روش مخصوص خود قرار داده و خوانندگان قابل اعتنایی به بار آورده ‌است. همچنین کنسرت هایی برگزار کرده، کتاب ها و مقالاتی نوشته است.

نصرالله ناصح پور در سال ۱۳۱۹ در اردبیل، به دنیا آمد و از همان دوران کودکی، در خانواده یی موسیقی شناس پرورش یافت. در آن زمان، موسیقی سنتی و منطقه یی پربار و عمیق آذربایجان، در حیطه فرادهی و فراگیری تعداد انگشت شماری از اساتید فن بود و نغمه و ندای جدی موسیقی طنین چشم گیر داشت و در نتیجه، رشد و اشاعه موسیقی محلی، رواج موسیقی مبتذل را غیر ممکن می‌کرد. در چنین محیطی بود كه ناصح پور با موسیقی مقامی آذری آشنا و دمخور شد.

نصرالله ناصح پور، با عزیمت به تهران، بیشتر اوقات خود را مصروف فراگیری موسیقی سنتی ایران کرد و پس از آشنایی با استاد علی اکبرشهنازی به هنرستان آزاد موسیقی ملی راه یافت و مشغول تحصیل در نزد استاد محمود کریمی شد. در آنجا، آشنایی با مطالب و نکته‌های شفاهی در کلاس درس استاد علی اکبر شهنازی، این امکان را ایجاد کرد که در محفل هنری استاد امیر قاسمی نیز، با روح و حس ساز استاد سعید هرمزی و دیگر استادان حاضر محشور گردد. پس از تشکیل کلاس ‌های مرکز حفظ و اشاعه موسیقی، از راهنمایی‌ها و آموزش و توصیه‌های ارزنده استاد نورعلی برومند بهره مند شد و سپس جهت فراگیری ردیف عالی موسیقی سنتی و آموزش تصنیف و ضرب آهنگ مربوط به آن، به محضر استاد عبدالله دوامی راه یافت و ردیف های دوامی را یاد گرفت و موفق به کسب دستخط از ایشان به عنوان مدرک تحصیلی شد.

وی ازجلسات شناخت موسیقی و کلام و تلفیق شعر و موسیقی هوشنگ ابتهاج نیز، بهره‌های فراوان جست. آموزش و پژوهش های ناصح پور در زمینه موسیقی و ادبیات همچنان ادامه دارد و در قالب مقاله و کتاب در اختیار علاقه مندان قرار داده شده اند.

آثار شناخته شده

ردیف موسیقی: دستگاه شور به خوانندگی ناصح پور و جواب آواز محمد رضا لطفی
سرودهای آذربایجان به خوانندگی ناصح پور و سرپرستی حسین علیزاده
یادی از درویش خان: لطفی، فرهنگ فر و ناصح پور
یادواره نورعلی‌ خان برومند: دستگاه شور گروه همنوازان شیدا: لطفی، ناصح پور و ...

کتاب درة التاج (جلد اول)، نويسنده:  علامه قطب الدين محمود بن ضياءالدين بن مسعود شيرازي، تصحیح و تعلیقات نصرالله ناصح پور

کتاب های دیگر ایشان در دست تهیه است كه متعاقبا اعلام خواهد شد.

برخی مقالات نصرالله ناصح پور كه در سخنرانی ها و مطبوعات مطرح شده اند:

رابطه شعر و موسیقی (سخنرانی در دانشگاه مارتین لوتر آلمان، ترجمه به آلمانی توسط پویان ناصح پور) موسیقی قدیم و جدید (موزه فرش، تهران)
زیبایی شناسی موسیقی (فرهنگستان هنر، تهران)
تاثیر متقابل موسیقی بر فرهنگ های دیگر (سمینار گفتگوی تمدن ها، اصفهان)
ساز متکلم (آسیب شناسی موسیقی آوازی ایران، خانه هنرمندان ایران، تهران، برگزارکننده خانه موسیقی)
درباره ی استاد علی‌ سلیمی (در جلسه بزرگداشت علی‌ سلیمی، اردبیل، سخنرانی به زبان آذری)
درباره استاد محمود کریمی (بزرگداشت محمود کریمی، تالار وحدت، تهران)
حلیت و حرمت موسیقی (اولین گردهمایی موسیقیدانان استان سمنان، سمنان)

شاگردان شناخته شده

محمد رضا لطفی (ردیف های آوازی و جواب آواز)
جمشید عندلیبی (ردیف های آواز و جواب آواز)

ودود موذن (خوانندگی)
صدیق تعریف (خوانندگی)
بهرام باجلان (خوانندگی)
پری ملکی (خوانندگی)
نجمه تجدد (خوانندگی)
محمد ملا آقایی (خوانندگی)
سعیده سعیدی (خوانندگی)
محمود مخدوم (خوانندگی)
عذرا زالی (خوانندگی)
حسن ادیب (خوانندگی)
داوود فیاضی (خوانندگی)
پانته آ الوندی پور (خوانندگی)
آرین رحمانیان (خوانندگی)

پویان ناصح پور (ردیف های آوازی و جواب آواز)
پرهام ناصح پور (ردیف های آوازی و جواب آواز)
پیمان ناصح پور (ریتم در موسیقی آوازی)

توضیح: این فهرست کامل نیست و تلاش خواهیم کرد تا فهرست کاملتری ارایه نماییم.

مکان های مهم تدریس

هنرستان موسیقی چاووش، هنرستان موسیقی چنگ، مکتب خانه میرزا عبدالله، دانشگاه هنر

فعالیت های اجتماعی

خانه موسیقی، خانه هنرمندان

پیوند های مهم

وبسایت رسمی نصرالله ناصح پور

دستخط زنده یاد استاد عبدالله دوامی به عنوان مدرک تحصیلی اعطایی به نصرالله ناصح پور

نامه استاد عبدالله دوامی كه تایید می کنند كه ناصح پور از شاگردان قدیمی ایشان بوده اند

چند عکس تاریخی از ناصح پور، اساتید موسیقی و دوستان هنرمند ایشان

محمد اقبال شاعر ملی پاکستان در جواب دیوان غربی-شرقی گوته، پیام مشرق را سروده است.

www.music360.ir

مصاحبه اختصاصی با ترانه مکرم

----------

به دست اندرکاران موزیک ۳۶۰ تبریک گفته و برایشان آرزوی موفقیت دارم.

این هم عکسی از زند یاد جلال دوستی

مهرگان

دراین کنسرت ، قطعاتی ساخته ی ابراهیم خانی بر روی اشعاری از مولانا ، حافط ، فردوسی و شفیعی کدکنی در آوازهای دشتی و اصفهان اجرا می شود. همچنین قطعه ای از ساخته های " همایون خرم " در آواز اصفهان در این برنامه اجرا خواهد شد. 

در گروه بیداد علاوه بر ابراهیم خانی که سرپرست و نوازنده نی است ، حسین سلحشور ( تار ) ، شاهرخ شیران ( تار ) ، جعفر صالحی ( بم تار ) ، جمشید ابراهیم خانی ( تنبک ) ، ساجد محمودی ( سنتور ) ، جاهد محمودی ( دف - دایره و کوزه ) ، محمد حاج مومنی ( رباب ) ، محمد مظهری ( کمانچه ) ، مهدی حمیدزاده ( کمانچه ) و مهدی ربیعی ( عود ) حضور دارند. 

آخرین کنسرت رسمی حسین علیشاپور در ایران به دو سال پبش و به همراه ارکستر ملل با رهبری پیمان سلطانی باز می گردد. وی پاییز گذشته به همراه گروه فاخته به سرپرستی رضا موسوی زاده در فستیوال آستاراخان روسیه حضور یافته بود.

شایان ذکر است کنسرت گروه بیداد در ساعت 19 روزهای 16 و 17 مهرماه برگزار می شود.

برادر مايكل جكسون!

----------------

آهنگساز قطعه بردی از یادم از بانو دلکش درگذشت!

در اینجا میخواهم مطلبی را یاد آوری کنیم.

در هنگام تشکیل وب سایت موسیقی سل، تصمیم گرفتیم تا استاد مشکاتیان را از انزوا خارج کنیم. ایشان به دلیل تخریب هایی كه در مطبوعات توسط برخی از دوستان سابق گروه عارف شکل گرفت ناراحت شده بودند. حرکت توسط چند دوست عزیز و این حقیر آغاز شد كه یاد آوری آن خالی از لطف نیست. دوستانی كه در این قضیه دخالت داشتند عبارتند از:

۱) علیرضا جواهری

ایشان از سنتور نوازان خیلی خوب و از نزدیکان استاد مشکاتیان بودند. علیرضا وبسایت خیلی خوبی دارد:

علیرضا جواهری

۲) امید مرادی: امید هم از نوازندگان خوب سنتور و یکی از قدیمی ترین بلاگ نویسان موسیقی. بسیاری با بلاگ سیاه مشق آشنایی دارند. مطلب امید در مورد استاد مشکاتیان را مرور فرمایید:

حدیث آرزومندی (ضرورت فعالیت مجدد گروه عارف)

استقبال مردم از پیشنهاد دعوت از مشکاتیان جهت باز سازی عارف

۳) سجاد پور قناد: سجاد سردبیر هارمونی تاک هستند. برای آشنایی بیشتر با ایشان به اینجا بروید:

سجاد پورقناد

۴) مازیار انصاری: صاحب اتاق گفتگو ی ایران زمین موزیک.

۵) گر چه زحمت اصلی به دوش دوستان بود من هم تلاش کردم کاری انجام دهم:

دعوت از پرويز مشكاتيان جهت بازسازي گروه عارف

----------

مشكاتيان را تنها بايد شنيد (II) (مقاله ای خواندنی از پیمان سلطانی)

----------

حکایت آن پابرهنه گان معزا (اساتید محترم! پیشکسوتان موسیقی ایران زمین! جواب جوانان کنجکاوی كه دارند خیلی چیز ها را در بلاگ هایشان به چالش میکشند بدهید! ما خواستار جواب شما هستیم!)

 ----------

به روز رسانی نخست:

نظر مهرداد حاوی نکاتی است كه جواب به پرسش های ایشان میتواند به تنویر یک سری مسایل کمک کند. لذا مطالب ایشان با فونت سیاه و جواب های خودم با فونت قرمز درج می شود:

آقای پیمان ناصح پور پیشنهاد می کنم این مطلب آخرتان را به تمامی از روی سایتتان بردارید!

چشم! منتظر دستور شما بودم! چه قدر خوب كه ما اختیار بلاگ مان دست خودمان است! زیرا حتی یک انتقاد کوچک از لطفی باید حذف و سانسور میشد!

شما که خود می گوئید شاگرد استاد لطفی بوده اید و بعد هم خودتان علنا در سایتتان به او بی احترامی می کنید و هم نامه اهانت آمیز و دروغ آلود شخص دیگری را در سایتتان می گذارید، فکر می کنید اساتید دل شکسته و رنجور و به کنج خانه پناه برده ما در این سالیان به درخواست چون شمائیکه احترام استادی و شاگردی را رعایت نمی کنید از انزوا بیرون می آیند؟

مشکل اینجاست كه نقد لطفی مسلما خیلی ها را ناراحت خواهد کرد. در بزرگی استاد در موسیقی شکی نیست ولی من منتقد ایشان هستم و نقد لطفی مساوی توهین به ایشان نیست. به نظر من رهام سبحانی نظرش را گفت و حق دارد آن را بیان کند. لطفی هم اگر دوست داشت میتواند جواب دهد.

اگر اینطور بود که تلاشهایتان در مورد استاد مشکاتیان به ثمر می رسید و او چنین در خود نمی شکست و ما را در غم مرگ زودهنگام خود فرو نمیبرد و گوش جان و دل ما هم به عارفی نو روشن می شد.

من فکر میکنم حرکت ما برای از انزوا در آوردن مشکاتیان خوب بود ولی اینکه چنین شد چیز های زیادی هست كه بهتر است بازگو نشود!

بهتر بود شما در ابتدا تحسینی از این جوانان گروههای سه گانه شیدا می کردید که چنین زیبا و ژوست به اجرای برنامه پرداختند و دست مریزادی به استاد لطفی می گفتید و به عنوان یک عضو جوان گروه شیدا در سالهای دهه هفتاد به استادتان تبریک می گفتید که چنین همتی کرده اند.

من استاد لطفی را تحسین میکنم كه با آن صدای بدشان روی صحنه میروند و آواز میخوانند. همینطور خیلی تحسین میکنم كه با آن تنبک نواز زیر متوسط حتی در ایران روی صحنه میروند! از استاد لطفی بپرسید در خارج تنبک نواز خوب کم است و میتوانید توجیه کنید كه میتوان با چنین افرادی روی صحنه رفت. ولی ایران كه تنبک نواز خوب کم ندارد! آن کنسرت استاد در نیاوران خیلی بد بود و مشکاتیان صریحا انتقاد کرد و من و برخی از دوستان فکر میکنیم لطفی به این دلیل تسلیت نگفت! و مطالبی كه در بلاگ ها و اینترنت رد و بدل شد باعث شد تا ایشان از خواب بیدار شده و تسلیت بگویند! اینکه لطفی در خارج بوده اند اصلا قابل توجیه نیست! ایشان به مانند بسیاری (شجریان) میتوانست در سایت شخصی خود تسلیت را بگوید تا بساط این اما و اگر ها جمع شود! لطفی در رفتار با دوستان خود برخورد خوبی ندارد و خیلی ها را از خود رنجانده است. من با ایشان قبلا صحبت کرده ام و فکر نمیکنم ایشان نظر شان عوض شود!

به گمان شما اگر همان کنسرت نیاوران استاد لطفی اجرا نمی شد آیا ما شاهد اجرای مجددی از استاد مشکاتیان می شدیم؟ و یا خیل کنسرتهای اساتید که بعد از اجرای استاد لطفی در ایران در این دو، سه سال اخیر صورت می گرفت؟ شما به جای اینکه حضور استاد لطفی در ایران را به فال نیک بگیرید و ابراز خوشحالی نمائید از اینکه با برگشت او به ایران باز رقابت سالم و زیبائی میان اساتید شکل گرفت که نتیجه آن خروج موسیقی اصیل ایرانی از انزوا بود و عاشقان موسیقی باز امکان حضور در کنسرتهای متعدد را یافتند، اینچنین می کنید که کردید؟

بدبختی لطفی این است كه فکر میکند منجی موسیقی ایران است و اگر ایشان نبودند موسیقی چنین بود و چنان! انگار در این مدتی كه لطفی خارج بودند همه خواب بودند و منتظر بودند لطفی ایران برگردند تا همه دوباره کار کنند! شما هم بازگو کننده همین عقیده هستید!

من که از بازگوئی این مطالب عرق شرم بر چهره ام می نشیند. امید آنکه خواندن آن تلنگر کوچکی در جان شما بزند، شاید دست از اینگونه شانتاژها بردارید. مهرداد

حرف و حدیث در مورد استاد لطفی بسیار است! در عین احترام به ایشان باید بگویم لطفی با این رفتارهایش مشکلات فراوانی را آفریده است! در بزرگی لطفی شکی ندارم و همواره به همه گفته ام از معلومات ایشان استفاده کنید ولی بدانید كه بزرگان هم اشتباه میکنند!

سخن آخر: مهرداد عزیز! گفتگوی خوبی بود!!!

----------

یک هـفـتـه بعــد از مــرگ مشــکاتیـــان!

پرويز مشکاتيان از ديدگاه محمدرضا لطفي

ياد نامه پرويز مشکاتيان

یکی از سازندگان خیلی خوبی كه علاقه دارم در اینجا نامی از ایشان ببرم، جناب آقای همتی است كه تنبک های خیلی خوب و مخصوص درست میکنند. یکی از ساز های خیلی قدیمی ایشان به دستم رسید كه صدای خیلی خوبی داشت. بعدا با خود ایشان در خانه موسیقی آشنا شدم و مردی خاکی و متین به نظر رسید.

یکی از سازندگان ساز كه تنها از طریق اینترنت آشنا شدم سر کار خانم مریم مقدم است. خوشبختانه ایشان وب سایت خیلی خوبی دارند كه آن را همین جا معرفی میکنم: مریم مقدم

خبر ها را با جزییات بیشتر میتوانید در زیر مشاهده کنید:

«رديف‌هاي موسيقي سنتي» به گوش مردم جهان رسيد

نوروز در فهرست ميراث ناملموس جهاني ثبت شد

خبر به انگلیسی:

Persian music radif repertoire and Persian New Year make it into UN heritage list

۱۰ مهر ۱۳۸۸

بحث در مورد عدم یا تاخیر گفتن تسلیت استاد لطفی‌ در ارتباط با فوت استاد مشکاتیان خاتمه می‌‌یابد، چه تسلیت ایشان با تاخیر در خبرگزاری فارس و پس از آن‌ مطلب ایشان در مورد مشکاتیان در روزنامه اعتماد بالاخره نشر شد:

ضمیمه روزانه اعتماد برای مشکاتیان با مطالبی از لطفی، شفیعی کدکنی، متبسم، درویشی و ...

----------

مطلب انتقادی رهام سبحانی که در تاریخ ۶ مهر ۱۳۸۸ در این بلاگ نشر شد:

رهام سبحانی، نوازنده تار و آهنگساز جوان، از شاگردان زنده یاد مشکاتیان، در انتقاد از لطفی‌ مطلب زیر را منتشر کرده است که عین آن‌ در بلاگ این حقیر منتشر می‌‌شود:

تقریبا یک هفته از درگذشت غم انگیز استاد مشکاتیان گذشت. همه ی هنرمندان و هنر دوستان مبهوت و عزادار شدند. هر کس از کوچک و بزرگ به نوعی ادای احترام کرد. یا با حضور در مراسم تشییع و خاکسپاری ، و یا با فرستادن بیانیه در داخل و یا از خارج از کشور. ولی با کمال افسوس جناب آقای لطفی حتی یک پیام تسلیت هم نفرستادند!
یاد باد روزهای گرم موسیقی در دوران چاوش! یاد باد رفاقتها و سازهایی که با عشق کوک می شدند و دیگر آوا نبودند. فریاد بودند!
آقای لطفی مدت زیادی از آن ایام ناب نگذشته است. مشکاتیان ماند و شما از ایران رفتی. مشکاتیان با درد و غم مردم همنوا شد و تمام فشارها و تحقیرهای سیستم ضد فرهنگ و هنر را به جان خرید تا بگوید: روز اول گفتم همراه شو عزیز، تنها نمان به درد .... و امروز هم خواهم گفت تا به ابد ... برای مردمم، برای وطنم ...!
روزهایی که اینجا همچون دیگر هنرمندان با هزار بدبختی تلاش می کرد تا بتواند به موسیقی خدمت کند و نگذارد این چراغ خاموش شود شما کجا بودید؟؟ در کشوری آزاد و آرام شاگرد درس میدادید و هر وقت اراده می کردید همه ی شرایط برای کنسرت دادن فراهم بود. بدون هیچ تنش و فشاری کار می کردید و روزگار می گذشت! از همان ایام گلهای موسیقی یک به یک پر پر شدند . ناصر فرهنگ فر و .... آنان هم که زنده ماندند دچار مرگ تدریجی می شدند که تا به امروز بارها شاهد دق کردنهاشان بوده و هستیم!
شما همیشه برایم بزرگ و استاد بودی و شب و روزم را با صدای سازت سپری می کردم
بالاخره به وطن برگشتی و همه ی ما شاد شدیم که لطفی هم به جمع یاران قدیمی پیوست. ولی کنسرت اول، مصاحبه های عجیب و غریب، انتقادهای شگفت انگیز از اکثر هنرمندانی که همیشه به موسیقی خدمت کرده بودند و .... حال همه ی ما را بد کرد. همانگونه که در مجله ای نوشتید: در اول انقلاب ما به عشق امام صبحها جلوی منزل آیت الله ... جمع می شدیم و سپس کارهای چاوش را آماده و اجرا می کردیم!
جای دیگر تمامی کمانچه نوازان بزرگ را به باد انتقاد گرفتید. در مصاحبه ی زنده با شبکه ی 2 سیما گفتید: آقای شجریان آن زمان با دستگاه راست پنجگاه آشنایی نداشت و من با ایشان کار کردم و ...!
و مهم تر از همه این حرفتان بود: من دیدم اوضاع موسیقی در این 30 سال پیشرفت خوبی نداشته و هنرمندان کار خاص و سازنده ای ارائه نمی کردند. برای نجات موسیقی بر گشتم .....!
آقای لطفی، در همین 30 سال غیبت شما این همه نوازنده و خواننده ی خوب جوان پرورش یافتند. در همین 30 سال امثال مشکاتیان و شجریان جنگیدند و بهترین آثار ماندگار را خلق کردند.
در همین 30 سال جوانها به سمت موسیقی ایرانی گرایش پیدا کردند. شما چه کردید؟ جز اینکه کلا با شخصیت و خط فکری جدید برگشته و اکثر یاران قدیمیتان را رنجاندید چه کردید؟
دیدیم که از دوران ریاست آقای احمدی نژاد تعریف کرده و جزو اولین کسانی بودید که به وی پیام تبریک فرستادید !
اینها به خودتان مربوط است و عقیده ی هر کس قابل احترام است.

ولی حرف اصلی من چیز دیگریست که به همه ی جامعه ی هنرمند و هنردوست ایران مربوط می شود. پرویز مشکاتیان رفت و همه ی ما را عزادار کرد. همه همدردی کردند. حتی استاد کسایی که از همه قدیمی تر است بیانیه داد. شما حتی یک پیام تسلیت هم نفرستادید! چندی پیش در مورد مایکل جکسون مطلب بلندی نوشتید و درگذشتش را تسلیت گفتید!
آیا مشکاتیان برای ایران کمتر از مایکل جکسون بود؟!!!
انسان از مرگ دشمنش هم ناراحت می شود. پرویز که یار قدیمی دوران نوجوانیتان بود!
شاید طرفدارانتان همچون گذشته پس از خواندن چنین مطلبی شروع به بدگویی کنند. برایم مهم نیست.
من هم از طرفداران سینه چاکتان بودم ولی امروز می گویم پشیمانم! اخلاق هنری از خوب ساز زدن مهمتر است. این را همه میدانند.
خیلی تلاش کردم چیزی ننویسم ولی صبرم تمام شد و بسیاری از دوستان هم خواستند بالاخره یکی درد دلشان را بازگو کند.
پرویز مشکاتیان بزرگتر از این حرفها بود که نیازی به پیام تسلیت داشته باشد. هر کس ذره ای موسیقی بشناسد مشکاتیان را هم می شناسد و به او و آثار جاودانه اش عشق می ورزد.
شاد و تندرست باشید!
رهام سبحانی
6 مهر ماه 1388

----------

به روز رسانی نخست:

لطفي: با درگذشت مشكاتيان اهل موسيقي در بهتي عظيم فرو رفت (چهارشنبه ۸ مهر ۱۳۸۸)

بحث در مورد عدم یا تاخیر گفتن تسلیت استاد لطفی‌ در ارتباط با فوت استاد مشکاتیان خاتمه می‌‌یابد، چه تسلیت ایشان با تاخیر در خبرگزاری فارس و پس از آن‌ مطلب ایشان در مورد مشکاتیان در روزنامه اعتماد بالاخره نشر شد:

ضمیمه روزانه اعتماد برای مشکاتیان با مطالبی از لطفی، شفیعی کدکنی، متبسم، درویشی و ...

----------

مطلبی انتقادی از این حقیر که در تاریخ ۵ مهر ۱۳۸۸ نشر شد:

تا آنجاییکه بنده خبر دارم، دیدم و گشتم هیچ ندیدم محمد رضا لطفی‌ چیزی در مورد پرویز مشکاتیان بگوید، بنویسد و مثلا در مراسمی، جایی‌ شرکت کند. البته ایشان استاد هستند و مورد احترام بنده و به هر حال از قدیمی‌‌ترین دوستان موسیقایی پدر. فقط پرسشی که مطرح میشود این است. مگر نه اینکه مشکاتیان از یاران قدیمی‌ ایشان در خیلی‌ جا‌ها از جمله چاووش بوده است. چگونه است که هنوز چیزی نگفته اند. حال ممکن است بگویید: خوب ایشان استاد هستند و خود بهتر می‌‌دانند چه کنند! به قول معروف من هر چه هستم تو برو خود را باش. کاملا صحیح میفرمایید: فقط یک پرسش دارم! چرا برای مایکل جکسون نوشتید ولی‌ برای پرویز مشکاتیان نه؟  

نوشتاري از محمدرضا لطفي به بهانه مرگ مايکل جکسون

----------

به روز رسانی نخست:

امروز کنسرتم که با دف یک گروه ترکی‌-کردی را همراهی کردم به خوبی و خوشی‌ برگزار شد. دارم خودم را برای یک کارگاه موسیقی در هامبورگ آماده می‌کنم. در ماه نوامبر هم کنسرت دیگر خواهم داشت که خبر تکمیلی را بعدا می‌‌فرستم. دارم فکر می‌کنم چگونه برای مشکاتیان و فرهنگ فر یادواره یا بزرگداشتی در آلمان برگزار کنم. یاد آن استادان گرامی‌ همواره زنده با‌د! 

----------

به روز رسانی دوم:

هنرمند عزیز، آقای پیمان ناصح پور

من از علاقمندان موسیقی هنری و دستگاهی ایرانی هستم و در خارج از کشور زندگی می کنم. در سالهای گذشته این شانس بزرگ را داشتم که به عنوان مبتدی از کلاسهای استاد لطفی بهره ببرم. کنسرت گروه شیدا را هم که شما به عنوان نوازنده در آن شرکت داشتید از نزدیک دیدم. به یاد می آورم که آقای لطفی در آن زمان از شما به عنوان نوازنده ای با استعداد صحبت می کردند، گمان می کنم شما جوانترین عضو گروه بودید و بی شک همراهی با گروه شیدا برای شما تجربه ای بسیار گرانبها بوده است. امروز اتفاقا مطلب شما را درباره آقای لطفی خواندم و بسیار تعجب کردم. گمان نمی کنید کمی زود قضاوت کرده اید؟

مطلب آقای لطفی به بهانه مرگ مایکل جکسن در زمانی نوشته شده است که بیش از چهل روز از مرگ وی می گذشته است. گمان نمی کنید که نوشتن در مورد کسی که شما زندگی هنری و آثار او را دورادور دنبال می کنید با نوشتن در مورد دوست هنرمندی که از ایام جوانی او را می شناسید و به علاوه از شما هم جوانتر است تفاوت بسیار دارد. به علاوه من اطلاع دارم که آقای لطفی در زمان درگذشت هنرمند عزیز کشورمان، آقای مشکاتیان، در ایران نبودند. گمان نمی کنم که شما از این موضوع اطلاع نداشته باشید! با توجه به اینکه آقای لطفی از دوستان موسیقیائی پدرتان هستند قاعدتا باید این روحیه او را هم بشناسید که نگاه متفاوتی به شرکت در مراسم عزا دارند، مگر نه اینکه در مراسم ختم افراد نزدیک و عزیز خانواده خودشان هم شرکت نداشتند؟ بی شک این مسئله را هم می دانید.

با وجود این اگر به گمان شما نوشتن اینگونه نظرات موجب پیشرفت موسیقی ایرانی و احترام بیشتر هنرمندان این عرصه می شود به کار خود ادامه دهید. شاگردان خارج از کشور لطفی پیش از هر چیز از او یک مطلب را فرا گرفتند و آنهم احترام به فرهنگ و هنر کشورمان است. عرصه هنر موسیقی همیشه مورد کم لطفی بوده است. نمی دانم در ایران به دانشجویان این رشته فراتر از اجرای ساز چه می آموزند... هنگامی که هنرمندان نسل جوانتر این گونه برخورد می کنند، نوازندگان نسلهای بعد از شما چه می آموزند و با شما چگونه برخورد خواهند کرد؟
به هر حال برای شما آرزوی موفقیت دارم و همچنین برای کنسرتهای خارج از کشورتان. این روزها هنرمندان ایرانی در اروپا با اقبال خوبی روبرو هستند.
از طولانی شدن مطلب عذرخواهی می کنم. شما درقرار دادن و یا حذف این نظر البته مختارید. گرچه می دانم این روزها حذف نظراتی که صد در صد موافق نیستند در هر عرصه ای گویا باب است.
موفق و پیروز باشید.

جواب: از نامه بسیار محبت آمیز شما سپاسگزارم. به هر حال استاد محمد رضا لطفی‌ از اساتید گرانقدر موسیقی هستند و به نهایت مورد احترام بنده. بنده خودم را شاگرد ایشان میدانم و افتخار می‌کنم که جوان‌ترین عضو گروه شیدا در آن‌ سال‌ها بودم.

در ضمن از آنجاییکه از شاگردان زنده یاد فرهنگ فر و فرزند یکی‌ از ردیف دانان برجسته ایران هستم، به بسیاری از مسایل وافقم. در خارج از کشور بودن، اصلا بهانه خوبی نیست. ما در عصر اطلاعات و اینترنت زندگی‌ می‌کنیم. استاد هم امکانات کافی‌ برای صدور بیانیه یا نوشتاری دارا میباشند. حتما چیز‌ها یی از این طرف و آن‌ طرف شنیده‌ام که تصمیم گرفتم این مطلب را در بلاگم قرار دهم و به ایشان هشدار دهم. مسلما اگر به ایشان ارادت نداشتم چنین کار نمی‌‌کردم. دست کم خود استاد به صداقت بنده واقف هستند.

در ضمن تا آنجایی که خبر دارم نزدیکان زنده یاد مشکاتیان در مراسم حضور داشته اند.

----------

سید محمد خاتمی: پیام تسلیت به مناسبت درگذشت استاد پرویز مشکاتیان

----------

لطفي: با درگذشت مشكاتيان اهل موسيقي در بهتي عظيم فرو رفت (بالاخره لطفی‌ به تاریخ چهارشنبه ۸ مهر ۱۳۸۸، تسلیت گفت!)

گزارش تصویری ایسنا

پدر در کنار دو دوست قدیمی‌ هنگامه اخوان و پری ملکی‌:

آن‌ مرد عینکی در پشت ردیف اول، حسین علیشاپور، دوست عزیز من و خواننده خوب کشورمان است.

گزارش تصویری مهر

 ----------

آقای ضرغامی! چاوش وطن درگذشت!

تشييع پيكر عطار موسيقي ايران در فضايي كه همه انتقاد مي كردند: با در گذشت مشكاتيان اين پرسش به‌وجود مي‌آيد كه چرا بايد يك استاد موسيقي در سني كه به تكامل در هنر خود رسيده است به دليل وضعيت اسفبار موسيقي و نبود شرايط ارايه اثر هنري خانه نشين شود و از غصه دق كند.

----------

محمد‌رضا شجریان: برای پرویز مشکاتیان