پيمان و تنبكش
گاه بلاگ پيمان ناصح پور - نوازنده ي تنبك، قاوال و دف
84/09/21
داريوش زرگري زود رفت!
وقتي كه بچه بودم و براي آموزش تنبك (ضرب) به منزل استاد فرهنگ فر مي رفتم، داريوش زرگري هم مي آمد. منتها من داشتم كتاب آموزش تمبك تهراني (پدر تنبك نوازي نوين ايران) را مي زدم و ايشان ريتم هاي خود استاد را (همان 12 تايي ها و ...). استاد فرهنگ فر به مبتدي ها تمريني مي داد كه روي چوب انجام دهند. اين تمرين كمك مي كرد تا شاگرد ريزپر (همان ريز نه انگشتي) را راحت تر ياد بگيرد. بعد كتاب تهراني و بعد ريتم هاي خودش با همان سبك مخصوصش.
زرگري، هم تنبك نواز خوبي بود و هم انسان خوش طينت و محترمي. آثار خوبي هم از خود به جا گذاشت (مثل تكنوازي تنبكش در كاست "ساز تنها"). تازه داشت كارهاي تلفيقي مي كرد كه مي توانست براي معرفي تنبك به غير ايراني ها مفيد باشد كه اول خبر ضربه ي مغزي ناشي از زمين خوردگي ايشان در نروژ در روزنامه ايران درج شد و بعد خبر رفتنش از اين ديار فاني. يادش گرامي باد!
پ.ن.: مدت ها قبل در جايي خواندم كه يكي از شاگردانش در تلاش است تا سالني را در همدان به نام زرگري كنند. حركت مثبتي است و اميدوارم تلاشهاي شاگرد زرگري به سرانجامي برسد.
زرگري، هم تنبك نواز خوبي بود و هم انسان خوش طينت و محترمي. آثار خوبي هم از خود به جا گذاشت (مثل تكنوازي تنبكش در كاست "ساز تنها"). تازه داشت كارهاي تلفيقي مي كرد كه مي توانست براي معرفي تنبك به غير ايراني ها مفيد باشد كه اول خبر ضربه ي مغزي ناشي از زمين خوردگي ايشان در نروژ در روزنامه ايران درج شد و بعد خبر رفتنش از اين ديار فاني. يادش گرامي باد!
پ.ن.: مدت ها قبل در جايي خواندم كه يكي از شاگردانش در تلاش است تا سالني را در همدان به نام زرگري كنند. حركت مثبتي است و اميدوارم تلاشهاي شاگرد زرگري به سرانجامي برسد.
نوشته شده توسط پيمان ناصح پور
در 11:16 | لینک ثابت
•



