يك خاطره تعريف ميكنم و اميدوارم تا حدي موضوع روشن شود.

يك روز منزل "درويش رضا منظمي" (استاد كمانچه) بوديم كه پس از ناهار لطفي تار به دست گرفت و ابرويي بالا انداخت كه منظورش اين بود كه تنبكم را بردارم. استاد تاري زد بسيار با احساس.

در آن جمع افشارنيا (استاد ني) و پدرم و محمد ملا آقايي (شاگرد پدرم) هم حضور داشتند و همه آن اساتيد هم قطعاتي نواختند و خواندند كه از محضر همگي شان بسيار فيض بردم. در آخر كار هم لطفي كمانچه به دست گرفت و كمانچه اي نواخت به نهايت زيبا و مطلب جالب اينكه لطفي پس از نواختن قطعاتي در موسيقي سنتي، كمانچه نوازي اش را با "سبك لري" به پايان برد كه باعث تعجب همه شد.

نتيجه: لطفي نه تنها در مدت اقامت خود در خارج از كشور ضعيف تر نشده بلكه از برخي جنبه ها قوي تر  هم شده است.

 اي كساني كه به كمانچه علاقه داريد! از دانش و تجربيات لطفي در زمينه ي موسيقي به ويژه درزمينه ي كمانچه غافل نشويد! لطفي جريان ساز است و جريان جديدي در نوازندگي كمانچه آغاز كرده است!

در ضمن از سبك ديگر نوازندگان كمانچه - از "باقرخان رامشگر" (داماد ميرزا حسينقلي) تا بهاري و ... هم بهره ببريد.

هنرجوي باهوش هنرجويي است كه از همه ي سبك ها با خبر بوده و بهره برده باشد!

**********

به روز رساني نخست:

مشکاتیان به همراه پسرش آیین، که نوازنده‌ی تنبک این اثر است، قطعاتی را با سنتور اجرا کرده است و شعری را از بهار با صدای خودش دکلمه کرده است:

آخرین اثر پرویز مشکاتیان

اطلاعات بيشتري در دست نيست؟

----------

اردشیر کامکار :مهم کار و عمل صادقانه است

**********

به روز رساني دوم:

برنامه ي راديويي درباره ي نصرالله ناصح پور و رديف آوازي به همراه تار لطفي

**********

به روز رساني سوم:

وبلاگ موسیقی اصیل ایران