پيمان و تنبكش
گاه بلاگ پيمان ناصح پور - نوازنده ي تنبك، قاوال و دف
84/10/24
به خبرنگاران احترام بگذاريد ولي با هر خبرنگاري مصاحبه نكنيد!
پيش ار آغاز مطلب توضيحي به بازديد كنندگان گرامي بلاگ "پيمان و تنبكش" ضروري است:
برخي بازديد كنندگان از سر لطف نكاتي را با نوشتن در بخش نظرخواهي متذكر مي شوند كه به نهايت موجب مسرت اينجانب مي گردد و بيشتر آنها توسط اينجانب تاييد مي شود تا در معرض نمايش عموم قرار گيرد. برخي نيز با وسواس قابل تحسيني مطالب را دنبال كرده و خطاهاي اينجانب را يادآور مي شوند كه باز هم سپاسگزارم. ولي از آنجاييكه كه حساسيت ويژه اي در مورد بلاگ من وجود دارد برخي نظر ها تاييد نخواهند شد.
موضوع اول: "دشواري كار خبرنگاري".
شما تصور كنيد خبرنگار را به جايي مي فرستند تا گزارشي يا خبري از آنجا تهيه كند. خبرنگار بايد با سرعت بسيار بالايي مطالب را يادداشت كند (يك لحظه غفلت باعث مي شود قسمتي از واقعه ثبت نشده و بپرد). سپس به خبرگزاري اش برگردد و آنچه كه ديده و شنيده طي مراحلي به روي خروجي بفرستد. كوچكترين اشتباه ممكن است معني جمله را تغيير داده و باعث ناراحتي شود. حتي مي تواند در جامعه تنش ايجاد كند. برخي اوقات مطالب آنچنان تخصصي است كه بسياري از متخصصان نمي توانند از آن موضوع سر در بياورند. حال خبرنگار كه رشته ي تحصيلاتش چيز ديگري بوده است چگونه مي تواند موضوع را بدون هيچ اشتباهي درج كند؟ مسلماً اشتباه هاي فاحش بخشودني نيست ولي اندكي تسامح نيز لازمه ي كار است. خبرنگار موسيقي بايد از موسيقي نيز سر در بياورد تا بقول معروف "تخصصي" كار كند. همچنين توضيح موضوعاتي حتي به ظاهر بديهي به بهتر منعكس شدن موضوع كمك مي كند.
موضوع دوم: "با هر خبرنگاري مصاحبه نكنيد".
وقتي خبرنگاري نمي داند كه نصرالله ناصح پور خواننده است، چگونه مي توان به او اعتماد كرد و درباره ي موضوع هاي حساس صحبت كرد تا او عقايد و نظرات ناصح پور را منعكس كند؟
وقتي خبرنگاري نمي داند كه خانه موسيقي، انجمن موسيقي و دفتر موسيقي سه جاي متفاوت هستند و خانه موسيقي رييس ندارد، بلكه مدير عامل دارد، آنگاه چگونه مي تواند مطالب تخصصي مصاحبه شونده را درج كند.
خبرنگاري تخصص است و شغلي بسيار حساس. هر كسي كه خودش را خبرنگار موسيقي معرفي كرد نبايد به او اعتماد شود! با هر خبرنگاري مصاحبه نكنيد!
چه خوب مي شود با تشكيل جلسه اي، موضوع تعامل ميان خبرنگاران موسيقي و موسيقيدانان (و موسيقي شناسان و ...) با دقت بيشتري شكافته شود.
برخي بازديد كنندگان از سر لطف نكاتي را با نوشتن در بخش نظرخواهي متذكر مي شوند كه به نهايت موجب مسرت اينجانب مي گردد و بيشتر آنها توسط اينجانب تاييد مي شود تا در معرض نمايش عموم قرار گيرد. برخي نيز با وسواس قابل تحسيني مطالب را دنبال كرده و خطاهاي اينجانب را يادآور مي شوند كه باز هم سپاسگزارم. ولي از آنجاييكه كه حساسيت ويژه اي در مورد بلاگ من وجود دارد برخي نظر ها تاييد نخواهند شد.
موضوع اول: "دشواري كار خبرنگاري".
شما تصور كنيد خبرنگار را به جايي مي فرستند تا گزارشي يا خبري از آنجا تهيه كند. خبرنگار بايد با سرعت بسيار بالايي مطالب را يادداشت كند (يك لحظه غفلت باعث مي شود قسمتي از واقعه ثبت نشده و بپرد). سپس به خبرگزاري اش برگردد و آنچه كه ديده و شنيده طي مراحلي به روي خروجي بفرستد. كوچكترين اشتباه ممكن است معني جمله را تغيير داده و باعث ناراحتي شود. حتي مي تواند در جامعه تنش ايجاد كند. برخي اوقات مطالب آنچنان تخصصي است كه بسياري از متخصصان نمي توانند از آن موضوع سر در بياورند. حال خبرنگار كه رشته ي تحصيلاتش چيز ديگري بوده است چگونه مي تواند موضوع را بدون هيچ اشتباهي درج كند؟ مسلماً اشتباه هاي فاحش بخشودني نيست ولي اندكي تسامح نيز لازمه ي كار است. خبرنگار موسيقي بايد از موسيقي نيز سر در بياورد تا بقول معروف "تخصصي" كار كند. همچنين توضيح موضوعاتي حتي به ظاهر بديهي به بهتر منعكس شدن موضوع كمك مي كند.
موضوع دوم: "با هر خبرنگاري مصاحبه نكنيد".
وقتي خبرنگاري نمي داند كه نصرالله ناصح پور خواننده است، چگونه مي توان به او اعتماد كرد و درباره ي موضوع هاي حساس صحبت كرد تا او عقايد و نظرات ناصح پور را منعكس كند؟
وقتي خبرنگاري نمي داند كه خانه موسيقي، انجمن موسيقي و دفتر موسيقي سه جاي متفاوت هستند و خانه موسيقي رييس ندارد، بلكه مدير عامل دارد، آنگاه چگونه مي تواند مطالب تخصصي مصاحبه شونده را درج كند.
خبرنگاري تخصص است و شغلي بسيار حساس. هر كسي كه خودش را خبرنگار موسيقي معرفي كرد نبايد به او اعتماد شود! با هر خبرنگاري مصاحبه نكنيد!
چه خوب مي شود با تشكيل جلسه اي، موضوع تعامل ميان خبرنگاران موسيقي و موسيقيدانان (و موسيقي شناسان و ...) با دقت بيشتري شكافته شود.
نوشته شده توسط پيمان ناصح پور
در 10:37 | لینک ثابت
•
